زمانهای مناسب جهت آمیزش جنسی

رسول اللّه  صلى  الله  علیه و  آله و سلّم

- فی وَصِیَّتِهِ لِعَلِیٍّ علیه السلام: یا عَلِیُّ ، عَلَیکَ بِالجِماعِ لَیلَةَ الإِثنَینِ ؛ فَإِنَّهُ إن قُضِیَ بَینَکُما وَلَدٌ یَکونُ حافِظاً لِکِتابِ اللّه  ، راضِیاً بِما قَسَمَ اللّه  عز و جل .

یا عَلِیُّ ، إن جامَعتَ أهلَکَ فِی لَیلَةِ الثُّلاثاءِ فَقُضِیَ بَینَکُما وَلَدٌ ، فَإِنَّهُ یُرزَقُ الشَّهادَةَ بَعدَ شَهادَةِ أن لا إلهَ إلاَّ اللّه  وأَنَّ مُحَمَّدًا رَسولُ اللّه  ولا یُعَذِّبُهُ اللّه  مَعَ المُشرِکینَ ویَکونُ طَیِّبَ النَّکهَةِ وَالفَمِ ، رَحیمَ القَلبِ ، سَخِیَّ الیَدِ ، طاهِرَ اللِّسانِ مِنَ الغیبَةِ وَالکَذِبِ وَالبُهتانِ .

یا عَلِیُّ ، إن جامَعتَ أهلَکَ لَیلَةَ الخَمیسِ فَقُضِیَ بَینَکُما وَلَدٌ ، فَإِنَّهُ یَکونُ حاکِماً مِنَ الحُکّامِ ، أو عالِمًا مِنَ العُلَماءِ ، وإن جامَعتَها یَومَ الخَمیسِ عِندَ زَوالِ الشَّمسِ عَن کَبِدِ السَّماءِ فَقُضِیَ بَینَکُما وَلَدٌ ، فَإِنَّ الشَّیطانَ لا یَقرَبُهُ حَتّى یَشیبَ ویَکونُ قَیِّماً ویَرزُقُهُ اللّه  عز و جل السَّلامَةَ فِی الدِّینِ وَالدُّنیا .

یا عَلِیُّ ، وإن جامَعتَها لَیلَةَ الجُمُعَةِ وکانَ بَینَکُما وَلَدٌ ، فَإِنَّهُ یَکونُ خَطیباً قَوّالاً مُفَوَّهاً ، وإن جامَعتَها یَومَ الجُمُعَةِ بَعدَ العَصرِ فَقُضِیَ بَینَکُما وَلَدٌ ، فَإِنَّهُ یَکونُ مَعروفاً مَشهوراً عالِماً ، وإن جامَعتَها فی لَیلَةِ الجُمُعَةِ بَعدَ العِشاءِ الآخِرَةِ ؛ فَإِنَّهُ یُرجى أن یَکونَ الوَلَدُ مِنَ الأَبدالِ إن شاءَ اللّه  تَعالى . (1)

پیامبر خدا صلى  الله  علیه و  آله و سلّم

- از سفارش هاى ایشان به امام على علیه السلام: اى على! بر تو باد آمیزش در شب دوشنبه ؛ چرا که اگر میانتان فرزندى تقدیر شود ، حافظ کتاب خدا و خرسند به تقدیر خداوند عز و جل خواهد بود .

اى على! اگر در شب سه شنبه با همسرت نزدیکى کردى و میانتان فرزندى تقدیر شد ، پس از گواهى دادن به این که خدایى جز اللّه  نیست و محمّد ، پیامبر خداست ، شهادت ، روزى او خواهد شد ، خداوند ، او را همراه با مشرکان ، کیفر نخواهد داد و خوشْ بو دهان ، دلْ مهربان ، گشاده دست و پیراسته زبان از غیبت و دروغ و تهمت ، خواهد بود .

اى على! اگر در شب پنج شنبه با همسرت نزدیکى کردى و میانتان فرزندى تقدیر شد ، حکمرانى از حکمرانان یا عالمى از عالمان خواهد بود ؛ و اگر در روز پنج شنبه ، به هنگام برگشتن خورشید از میانه آسمان با او نزدیکى کردى و میانتان فرزندى تقدیر شد ، تا گاهِ پیرى اش شیطان به او نزدیک نخواهد شد و انسانى راست و درست خواهد بود و خداوند عز و جل ، سلامت دین و دنیا را روزى او خواهد ساخت .

اى على! اگر شب جمعه با او نزدیکى کردى و میانتان فرزندى بود ، سخنورى خوشْ گوى و پُرزبان خواهد بود . اگر در روز جمعه ، پس از عصرگاهان با او نزدیکى کردى و میانتان فرزند تقدیر شد ، ناموَرى سرشناس و آگاه خواهد بود . اگر هم در جمعه شب ، پس از نماز عشا با او نزدیکى کردى ، امید است ، به خواست خداوند متعال ، یکى از ابدال باشد .

مقدمات آمیزش جنسی

رسول اللّه  صلى  الله  علیه و  آله و سلّم: أما لَو أنَّ أحَدَهُم یَقولُ حینَ یَأتی أهلَهُ :

«بِاسمِ اللّه  ، اللّهُمَّ جَنِّبنِی الشَّیطانَ وجَنِّبِ الشَّیطانَ ما رَزَقتَنا» ثُمَّ قُدِّرَ بَینَهُما فی ذلِکَ أو قُضِیَ وَلَدٌ لَم یَضُرَّهُ شَیطانٌ أبَداً .»(2)

پیامبر خدا صلى  الله  علیه و  آله و سلّم: زنهار که اگر کسى هنگام همبسترى با همسرش بگوید : «به نام خدا ، خداوندا! شیطان را از من دور کن و شیطان را از آنچه روزى مان کرده اى ، دور ساز» و سپس میانشان در این آمیزش یا به هر ترتیب ، فرزندى تقدیر شود ، هرگز شیطان به او زیانى نخواهد رساند .

الإمام علیّ علیه السلام :

إذا أرادَ أحَدُکُم مُجامَعَةَ زَوجَتِهِ فَلیَقُل :

«اللّهُمَّ إنِّی استَحلَلتُ فَرجَها بِأَمرِکَ ، وقَبِلتُها بِأَمانَتِکَ ؛ فَإِن قَضَیت لی مِنها وَلَداً فَاجعَلهُ ذَکَراً سَوِیّاً ، ولا تَجعَل لِلشَّیطانِ فیهِ نَصیباً ولا شَریکاً» . (3)

امام على علیه السلام :

اگر کسى از شما بخواهد با همسر خویش به هم آید ، بگوید : «خداوندا! من به فرمان تو شرمگاه او را بر خویش حلال دانستم و به عنوان امانت تو ، او را پذیرفتم . اکنون ، اگر از او برایم فرزندى تقدیر کردى ، وى را پسرى سالم و کامل قرار ده و در او براى شیطان ، بهره و سهمى مگذار» .

الإمام الباقر علیه السلام :

إذا أرَدتَ الوَلَدَ فَقُل عِنَد الجِماعِ :

«اللّهُمَّ ارزُقنی وَلَداً وَاجعَلهُ تَقِیّاً لَیسَ فی خَلقِهِ زِیادَةٌ ولا نُقصانٌ ، وَاجعَل عاقِبَتَهُ إلى خَیرٍ» .(4)

امام باقر علیه السلام : اگر فرزند خواستى ، در هنگام آمیزش بگو : «خداوندا! مرا فرزندى روزى کن و او را پرهیزگارى که در خلقت وى فزونى و کاستى اى نیست ، قرار ده و عاقبت او را به خیر گردان» .

الإمام الصادق علیه السلام :

مَن أرادَ أن یُحبَلَ لَهُ ، فَلیُصَلِّ رَکعَتَینِ بَعدَ الجُمُعَةِ یُطیلُ فیهِمَا الرُّکوعَ وَالسُّجودَ ، ثُمَّ یَقولُ : «اللّهُمَّ إنّی أسأَلُکَ بِما سَأَلَکَ بِهِ زَکَرِیّا ، یا رَبِّ لا تَذَرنی فَرداً وأنتَ خَیرُ الوارِثینَ ، اللّهُمَّ هَب لی مِن لَدُنکَ ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً إنَّکَ سَمیعُ الدُّعاءِ ، اللّهُمَّ بِاسمِکَ استَحلَلتُها وفی أمانَتِکَ أخَذتُها ، فَإِن قَضَیتَ فی رَحِمِها وَلَداً فَاجعَلهُ غُلاماً مُبارَکاً زَکِیّاً ، ولا تَجعَل لِلشَّیطانِ فیهِ شِرکاً ولا نَصیباً» .(5)

امام صادق علیه السلام :

هر کس بخواهد زنش بچّه دار شود ، پس از نماز جمعه ، دو رکعت نماز بگزارد و در آنها رکوع و سجده را طولانى سازد و سپس بگوید : «خداوندا! به حرمت آنچه زَکَریّا بدان از تو مسئلت داشت ، از تو مى خواهم. پروردگارا! مرا تنها مگذار که تو خود ، برترینِ وارثانى . خداوندا! از نزد خویش ، مرا فرزندانى پاک ببخش که تو شنواى دعایى . خداوندا! به نام تو او را بر خویش حلال ساختم و به امانت تو ، او را در اختیار گرفتم . اکنون ، اگر در رَحِم او برایم فرزندى تقدیر کرده اى ، او را فرزندى خجسته و پیراسته قرار ده و در او براى شیطان ، بهره و سهمى قرار مده» .

المناقب: سَأَلَ رَجُلٌ أمیرَ المُؤمِنینَ علیه السلام عَنِ الوَلَدِ ، ما بالُهُ تارَةً یُشبِهُ أباهُ واُمَّهُ ، وتارَةً یُشبِهُ خالَهُ وعَمَّهُ؟ فَقالَ لِلحَسَنِ : أجِبهُ .

فَقالَ علیه السلام : أمَّا الوَلَدُ فَإِنَّ الرَّجُلَ إذا أتى أهلَهُ بِنَفسٍ ساکِنَةٍ وجَوارِحَ غَیرِ مُضطَرِبَةٍ اعتَلَجَتِ النُّطفَتانِ کَاعتِلاجِ المُتَنازِعَینِ ؛ فَإِن عَلَت نُطفَةُ الرَّجُلِ نُطفَةَ المَرأَةِ ، جاءَ الوَلَدُ یُشبِهُ أباهُ ، وإذا عَلَت نُطفَةُ المَرأَةِ نُطفَةَ الرَّجُلِ ، شُبِّهَ اُمَّهُ . وإذا أتاها بِنَفسٍ مُنزَعِجَةٍ وجَوارِحَ مُضطَرِبَةٍ غَیرِ ساکِنَةٍ ، اِضطَرَبَتِ النُّطفَتانِ فَسَقَطَتا عَن یَمنَةِ الرَّحِمِ ویَسرَتِهِ ؛ فَإِن سَقَطَت عَن یَمنَةِ الرَّحِمِ سَقَطَت عَلى عُروقِ الأَعمامِ وَالعَمّاتِ ، فَشُبِّهَ أعمامَهُ وعَمّاتِهِ ، وإن سَقَطَت عَن یَسرَةِ الرَّحِمِ سَقَطَت عَلى عُروقِ الأَخوالِ وَالخالاتِ ، فَشُبِّهَ أخوالَهُ وخالاتِهِ .

فَقامَ الرَّجُلُ وهُوَ یَقولُ : اللّه  أعلَمُ حَیثُ یَجعَلُ رِسالَتَهُ . ورُوِیَ أنَّهُ کانَ الخَضِرَ علیه السلام .(6)

مناقب آل أبى طالب: مردى در این باره از امیرمؤمنان پرسید که چرا فرزند ، گاه همانند پدر و مادر خویش ، و گاه همانند دایى و عموست؟

امام على علیه السلام به امام حسن علیه السلام فرمود : «او را پاسخ گوى» .

امام حسن علیه السلام فرمود : امّا درباره فرزند ؛ اگر مرد با دلى آرام و اندامى بدون اضطراب به سراغ همسر خویش برود ، دو نطفه با استوارى و چنان که دو جنگاور به هم در مى آویزند ، با یکدیگر گلاویز مى شوند . پس چنانچه نطفه مرد بر نطفه زن چیرگى یابد ، فرزند ، همانند پدر مى شود و چنانچه نطفه زن بر نطفه مرد ، چیرگى یابد ، فرزند با مادر ، همانند مى شود . امّا اگر مرد با دلى ناآرام و اندامى آشفته به سراغ زن برود ، دو نطفه ، آشفته و لرزان مى شوند و به سمت راست یا چپ زِهدان مى افتند . چنانچه نطفه به سمت راست زِهدان بیفتد ، بر رگ هاى عموها و عمّه ها افتد و به عموها و عمّه ها همانند مى شود ، و چنانچه به سمت چپ زهدان افتد ، بر رگ هاى دایى و خاله ها مى افتد و به دایى ها و خاله ها همانند مى شود» .

آن مرد برخاست ، در حالى که مى گفت : خداوند ، خود مى داند رسالت خویش را کجا قرار دهد .

روایت شده است که آن مرد ، خضر علیه السلام بود .

رسول اللّه  صلى  الله  علیه و  آله و سلّم :

ثَلاثَةٌ مِنَ الجَفاءِ : أن یَصحَبَ الرَّجُلُ الرَّجُلَ فلا یَسأَلَهُ عَنِ اسمِهِ وکُنیَتِهِ ، وأن یُدعَى الرَّجُلُ إلى طَعامٍ فَلا یُجیبَ أو یُجیبَ فَلا یَأکُلَ ، ومُواقَعَةُ الرَّجُلِ أهلَهُ قَبَل المُداعَبَةِ .(7)

پیامبر خدا صلى  الله  علیه و  آله و سلّم :

سه چیز از نامهربانى است : این که کسى با کسى همراه شود و از نام و کنیه وى نپرسد ؛ این که مردى به غذایى دعوت شود و نپذیرد یا بپذیرد و نخورد ؛ و این که مرد پیش از بازى ، با همسر خویش نزدیکى کند .

الإمام الرضا علیه السلام :

لا تُجامِعِ امرَأَتَکَ حَتّى تُلاعِبَها ، وتَغمِزَ ثَدیَیها ، (فَإِنَّکَ إن فَعَلتَ اجتَمَعَ ماؤُها وماؤُکَ فَکانَ مِنهَا الحَملُ) ، وَاشتَهَت مِنکَ مِثلَ الَّذی تَشتَهیهِ مِنها ، وظَهَرَ ذلِکَ فی عَینَیها .(8)

امام رضا علیه السلام :

با همسرت نزدیکى مکن ، مگر آن که با او بازى کنى و پستان هاى او را بمالى ؛ چرا که اگر چنین کنى ، آب او و آب تو در هم آید و از آن ، باردارى حاصل آید و همانند آنچه تو از او مى خواهى ، از تو بخواهد و این ، در چشمانش هویدا شود .

دستورات بعد از آمیزش جنسی

الإمام الرضا علیه السلام

- فی ذِکرِ الجِماعِ وآدابِهِ: فَإِذا فَعَلتَ ذلِکَ فَلا تَقُم قائِما ، ولا تَجلِس جالِسا ، ولکِن تَمیلُ عَلى یَمینِکَ ، ثُمَّ انهَض لِلبَولِ إذا فَرَغتَ مِن ساعَتِکَ شَیئاً ؛ فَإِنَّک تَأمَنُ الحَصاةَ بِإِذنِ اللّه  تَعالى . (9)

امام رضا علیه السلام

- درباره آمیزش و آداب آن: پس چون آن کار را کردى ، راست مَایست و کامل هم منشین ؛ بلکه بر پهلوى راست لَم بده و سپس ، زمانى پس از آن که کار خویش به پایان برده اى ، براى پیشاب کردن برخیز. در این صورت ، به اذن خداوند عز و جل از سنگ [مثانه] در امان خواهى بود .

الإمام الصادق علیه السلام

- لَمّا قالَ لَهُ الزِّندیقُ : ما عِلَّةُ غُسلِ الجَنابَةِ ، وإنَّما أتى حَلالاً ولَیسَ فِی الحَلالِ تَدنیسٌ؟ !: إنَّ الجَنابَةَ بِمَنزِلَةِ الحَیضِ ؛ وذلِکَ أنَّ النُّطفَةَ دَمٌ لَم یَستَحکِم ، ولا یَکونُ الجِماعُ إلاّ بِحَرَکَةٍ شَدیدَةٍ وشَهوَةٍ غالِبَةٍ ، فَإِذا فَرَغَ تَنَفَّسَ البَدَنُ ووَجَدَ الرَّجُلُ مِن نَفسِهِ رائِحَةً کَریهَةً فَوَجَبَ الغُسلُ لِذلِکَ ، وغُسلُ الجَنابَةِ مَعَ ذلِکَ أمانَةٌ اِئتَمَنَ اللّه  عَلَیها عَبیدَهُ لِیَختَبِرَهُم بِها .(10)

امام صادق علیه السلام

- در پاسخ زندیقى که پرسید : علّت غسل جنابت چیست ؟ همانا آمیزش کننده ، کارى حلال انجام داده است و کار حلال هم مایه آلودگى نیست: جنابت ، همانند حیض است ؛ چرا که نطفه ، خونى است استحکام نایافته و آمیزش هم امکانپذیر نیست ، مگر به حرکتى سخت و شهوتى چیره . پس ، چون به پایان رسانَد ، بدن ، نفس مى کشد و مرد از نفس آن ، در خود بویى بد احساس مى کند . غسل براى همین واجب شده است و البته غسل جنابت ، افزون بر این ، امانتى است که خداوند به بندگان خویش سپرده است تا از این رهگذر ، آنان را بیازماید .

الإمام الرضا علیه السلام :

عِلَّةُ غُسلِ الجَنابَةِ النَّظافَةُ لِتَطهیرِ الإِنسانِ مِمّا أصابَ مِن أذاهُ وتَطهیرِ سائِرِ جَسَدِهِ ؛ لِأَنَّ الجَنابَةَ خارِجَةٌ مِن کُلِّ جَسَدِهِ فَلِذلِکَ وَجَبَ عَلیهِ تَطهیرُ جَسَدِهِ کُلِّهِ ، وعِلَّةُ التَخفیفِ فِی البَولِ وَالغائِطِ أنَّهُ أکثَرُ وأدوَمُ مِنَ الجَنابَةِ ، فَرَضِیَ فیهِ بِالوُضوءِ لِکَثرَتِهِ ومَشَقَّتِهِ ومَجیئِهِ بِغَیرِ إرادَةٍ مِنهُ ولا شَهوَةٍ ، وَالجَنابَةُ لا تَکونُ إلاّ بِالاِستِلذاذِ مِنهُم وَالإِکراهِ لِأَنفُسِهِم .(11)

امام رضا علیه السلام :

علّت غسل جنابت ، پاکیزگى است تا انسان از آنچه از آزردگى آن کار دیده است ، تطهیر شود و همه تن او پاک گردد ؛ زیرا جنابت ، از همه بدن شخص برخاسته و از همین رو ، تطهیر همه بدن بر او واجب شده است .

امّا علّت آسان تر گرفتن درباره پیشاب و مدفوع ، آن است که از جنابت بیشتر و همیشگى ترند و از همین رو ، به سبب فراوانى ، مشقت آورى و بیرون آمدن آنها بدون خواست و شهوت ، خداوند ، در این باره به وضو بسنده داشته است ، در حالى که جنابت ، تنها از لذّت جویى و لذّت یابى و وا داشتن خود به این کار از انسان برمى خیزد .

الإمام الرضا علیه السلام

- فی ذِکرِ الجِماعِ وآدابِهِ: ثُمَّ اغتَسِل وَاشرَب مِن ساعَتِکَ شَیئاً مِنَ المومِیائیِّ بِشَرابِ العَسَلِ أو بِعَسَلٍ مَنزوعِ الرَّغوَةِ ؛ فَإِنَّهُ یَرُدُّ مِنَ الماءِ مِثلَ الَّذی خَرَجَ مِنکَ .(12)

امام رضا علیه السلام

- درباره آمیزش و آداب آن: پس ، غسل کن و همان دم ، قدرى مومیایى با شربت عسل یا با عسلى که کف آن را برداشته باشند ، بخور ؛ زیرا این کار ، همانند آن آبى را که از تو بیرون رفته است ، به تو باز مى گردانَد .


منابع

  • 1. الاحتجاج ، جلد 2 ، صفحه 239 ، حديث 223 ، المناقب لابن شهرآشوب ، جلد 4 ، صفحه 264 ، بحار الأنوار ، جلد 47 ، صفحه 220 ، حديث 6 دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 626
  • 10. قرب الإسناد ، صفحه 160 ، حديث 583 عن أبي البختري عن الإمام الصادق عن أبيه عليهماالسلام ، بحار الأنوار ، جلد 103 ، صفحه 285 ، حديث 9؛ الفردوس ، جلد 3 ، صفحه 637 ، حديث 5998 عن الإمام الحسين عليه السلام نحوه ، كنز العمّال ، جلد 9 ، صفحه 37 ، حديث 2
  • 11. كتاب من لا يحضره الفقيه ، جلد 1 ، صفحه 76 ، حديث 171 ، عيون أخبار الرضا عليه السلام ، جلد 2 ، صفحه 88 ، حديث 1 ، علل الشرائع ، صفحه 281 ، حديث 1 كلاهما عن محمّد بن سنان ، المناقب لابن شهرآشوب ، جلد 4 ، صفحه 355 ، بحار الأنوار ، جلد 81 ، صفحه 2 ،
  • 12. كتاب من لا يحضره الفقيه ، جلد 3 ، صفحه 553 ، حديث 4899 ، علل الشرائع ، صفحه 516 ، حديث 5 ، الاختصاص ، صفحه 134 ، مكارم الأخلاق ، جلد 1 ، صفحه 458 ، حديث 1552 كلّها عن أبي سعيد الخدري ، بحار الأنوار ، جلد 103 ، صفحه 282 ، حديث 1 دانش نامه احاديث پ
  • 2. الخصال ، صفحه 637 ، حديث 10 عن أبي بصير ومحمّد بن مسلم عن الإمام الصادق عن آبائه عليهم السلام ، تحف العقول ، صفحه 125 ، بحار الأنوار ، جلد 103 ، صفحه 287 ، حديث 19 دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 616
  • 3. الكافي ، جلد 6 ، صفحه 10 ، حديث 12 ، تهذيب الأحكام ، جلد 7 ، صفحه 411 ، حديث 1641 كلاهما عن محمّد بن مسلم ، مكارم الأخلاق ، جلد 1 ، صفحه 455 ، حديث 1551 وفيه «المباشرة» بدل «الولد» دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 616
  • 4. المناقب لابن شهرآشوب ، جلد 2 ، صفحه 53 ، بحار الأنوار ، جلد 40 ، صفحه 169 ، حديث 54 دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 618
  • 5. إشارة إلى الآية : 89 من سورة الأنبياء .إشارة إلى الآية : 38 من سورة آل عمران .الكافي ، جلد 6 ، صفحه 8 ، حديث 3 ، تهذيب الأحكام ، جلد 3 ، صفحه 315 ، حديث 974 ، مصباح المتهجّد ، صفحه 378 ، حديث 504 كلاهما عن الإمام الباقر عليه السلام ، جمال الاُسبوع
  • 6. بحار الأنوار ، جلد 62 ، صفحه 327 نقلاً عن طبّ الإمام الرضا عليه السلام ، وقد سقطت من الطبعة التي بأيدينا دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 626
  • 7. بحار الأنوار ، جلد 62 ، صفحه 327 نقلاً عن طبّ الإمام الرضا عليه السلام ، وكذا في بعض نسخ الكتاب ، ولكنّه سقطت من الطبعة التي بأيدينا دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 628
  • 8. زاد في بحار الأنوار : «وتكثر ملاعبتها».طبّ الإمام الرضا عليه السلام ، صفحه 65 ، بحار الأنوار ، جلد 62 ، صفحه 327 ، دانش نامه احاديث پزشكي : 1 / 622 در بحار الأنوار ، اين افزوده هم وجود دارد: «و بسيار با او بازى كنى».در برخى از نسخه هاى طبّ الإمام
  • 9. صحيح البخاري ، جلد 5 ، صفحه 1982 ، حديث 4870 ، سنن ابن ماجة ، جلد 1 ، صفحه 618 ، حديث 1919 ، مسند ابن حنبل ، جلد 1 ، صفحه 465 ، حديث 1867 كلّها عن ابن عبّاس ، المعجم الكبير ، جلد 8 ، صفحه 208 ، حديث 7839 عن أبي اُمامة نحوه ، كنز العمّال ، جلد 16 ،

فایل های پیوست
نظرات

ثبت نظرات کاربران

نظر خود را وارد نمایید
* موارد ستاره دار الزامی است