سوختگی، چهارمین علت شایع تروما در سطح جهان است. سوختگی ها عموما به گرمایی، الکتریکی و شیمیایی طبقه بندی می شوند. سوختگی از جنبه های مختلف، زندگی فرد مبتلا را تحت تاثیر قرار می دهد

سوختگی و درمانهای آن در طب سنتی ایران

سوختگی، چهارمین علت شایع تروما در سطح جهان است. سوختگی ها عموما به گرمایی، الکتریکی و شیمیایی طبقه بندی می شوند. سوختگی از جنبه های مختلف، زندگی فرد مبتلا را تحت تاثیر قرار می دهد.

در منابع طب سنتی سوختگی تحت عنوان «سوختگی» و «حرق» مورد بحث قرار گرفته است. سوختگی مرضی اصلی و حاد است که دفعتا و در اثر افزایش حرارت از اسباب خارجی ایجاد می شود که بنا بر شدت و طول زمان تماس با منبع حرارت علایم متفاوت است و می تواند باعث سوء مزاج، تفرق اتصال، ورم، ایجاد زخم و جراحت و در موارد شدید حتی باعث تغییر شکل و از بین رفتن عضو آسیب دیده گردد.

سوختگی در منابع طب سنتی بر اساس عامل ایجاد کننده آن به 7 گروه تقسیم می شود. علایم اصلی زخم سوختگی شامل قرمزی (حمرت)، تاول (آبله یا نفاط) و درد می باشد. درمان های ارائه شده در طب سنتی شامل درمان های موضعی و رژیم های غذایی خاص و در بعضی موارد فصد می باشد. انبوهی از درمانهای موضعی برای درمان زخمهای سوختگی موجود هستند. در بین آنها سیلور سولفادیازین گسترده ترین استفاده را در موارد بالینی دارد. سیلور سولفادیازین متهم به ایجاد نوتروپنی می باشد. سیلورسولفادیازین گرافتهای پوستی را از بین می برد و استفاده از آن در نزدیک مناطق به تازگی گرافت شده ممنوع است.

شیوع بالا و جهانی سوختگی و عوارض ناشی از آن و از سوی دیگر درمانهای امروزی که بیشتر مبتنی بر جراحی و گرافتهای متعدد است که هزینه های سرسام آوری را بر دوش خانواده و سیستم درمانی تحمیل می کند، لزوم یافتن روشهای درمانی ارزانتر و موثرتر را اجتناب ناپذیر می سازد. امید است مطالعه و بررسی آرای حکما در منابع طب سنتی در زمینه اسباب و علایم و درمان های سوختگی، راهگشا و پیش زمینه ای برای یافتن شیوه های درمانی کار آمدتر برای این معضل جهانی باشد.

فایل های پیوست
نظرات

ثبت نظرات کاربران

نظر خود را وارد نمایید
* موارد ستاره دار الزامی است