آشنایی با هومیوپاتی-4

چگونگى شرح حال دهى  در هومیوپاتی

س: بیمار در جلسه اول مراجعه با هومیوپات با چه وضعیتى روبرو خواهد شد و روش کار یک هومیوپات چگونه است؟

پ: در محل کار پزشک هومیوپات شما با وسایل معاینه کمترى برخورد خواهید کرد و به جاى آن تعداد زیادى کتاب را خواهید دید که ابزار دست یک پزشک هومیوپات مى باشند چرا که براى یک پزشک هومیوپات احساس هایى که در بدن شما وجود دارند بسیار مهمتر از عکس هاى رادیولوژیک و آزمایش هاى شما مى باشند و از طرفى اکثر کلمات و احساساتى را که شما بر زبان مى آورید، پزشک هومیوپات در کتاب هاى خود که مانند یک لغت نامه هستند عیناً مى یابد. پس بنابراین پزشک هومیوپات با یک حجم زیادى از اطلاعات روبروست که مانند یک کامپیوتر باید آنها را پردازش نماید و از طرفى باید دانست که حفظ کردن این حجم زیاد از اطلاعات به سادگى امکان پذیر نیست، لذا کتاب هاى یک هومیوپات باید همیشه در کنار او وجود داشته باشند.

در طى شرح حال گیرى که معمولاً در جلسه اول بیشتر به طول خواهد انجامید (حدود نیم ساعت و گاه حتی تا یک ساعت) پزشک هومیوپات هم از ناراحتى هاى جسمى شما و هم از تیپ شخصیتى شما پرس و جو مى کند. براى همین خیلى از مردم عادى فکر مى کنند که هومیوپاتى در واقع روان شناسى یا روان پزشکى است، در حالى که چنین نمى باشد. بنابراین در طى جلسه هومیوپاتى پزشک هومیوپات باید در آن واحد هم به حرف هاى بیمار گوش بدهد، هم یادداشت بردارى کند و هم جملات بیمار را از کتاب هاى خود پیدا نماید، لذا بیمار باید فرصت کافى براى انجام این امور را به او بدهد. در بسیارى از موارد ممکن است براى پزشک هومیوپات این جمع بندى و تشخیص دارو در طى حضور بیمار امکان پذیر نگردد و اینجاست که او صادقانه به بیمار خواهد گفت که شما چند روز دیگر براى دریافت داروى خود مراجعه نمایید.

س: بیمار قبل از مراجعه به پزشک هومیوپات باید چه اطلاعاتى را آماده کرده باشد؟

پ: براى پزشک هومیوپات برخلاف پزشکى رایج، جزئیات بیشترین اهمیت را دارند. به عنوان مثال اگر شما به پزشک هومیوپات خود بگویید که من سردرد دارم، به هیچ عنوان او نمى تواند براى شما دارویى تجویز کند. بلکه باید جزئیاتى مانند اینکه زمان شروع و علت شروع آن چه بوده است، اکثراً کدام قسمت سر، درد مى گیرد، چه مواقعى درد مى گیرد، کیفیت دردش چگونه است، طپنده است یا فشارنده و یا سوزاننده و یا... و اینکه با چه کارهایى بدتر و یا بهتر مى شود، نیز ذکر گردد. و یا اگر مشکل شما معده درد مى باشد مى بایست ذکر کنید که چه مواقعى از شبانه روز این درد مى آید و یا با خوردن چه موادى بدتر یا بهتر مى شود، انتشار آن به کدام قسمت بدن مى باشد، کیفیت دردش چگونه است، ربطش با ادرار کردن یا دفع مدفوع به چه نحو است، شروعش علت خاص جسمى یا ذهنى داشته است یا خیر، با راه رفتن بدتر مى شود یا بهتر، رابطه اش با زمان پریود چگونه است و ده ها نکته ریز دیگر، که راهنماى پزشک هومیوپات براى یافتن داروى مناسب شما مى باشند، مى بایست که عنوان شوند.

جزئیات دیگرى که مى توانند براى پیداکردن داروى شما کمک نمایند، جزئیاتى هستند که شما را از افراد دیگر متمایز مى نمایند. مثلاً سرد بودن یا گرم بودن موضعى قسمتى از بدن، سرمایى یا گرمایى بودن، زگیل یا لک پوستى در جاى خاصى از بدن، میزان عطش و میل به نوشیدن، چگونگى میزان تعریق و محل هایى از بدن که زیاد عرق مى کنند و کلاً خصوصیاتى از این قبیل که مى توانند کلید حل مشکل شما باشند.

جزئیات دیگرى که مى توانند مهم باشند، عادات غذایى شما هستند. بدین معنى که طبع شما به چه مزه اى گرایش دارد، چه خوراکى هایى را بیشتر از همه دوست دارید، چه خوراکى هایى حال عمومى شما را بهتر و یا بدتر مى کنند، چه خوراکى هایى آن درد خاص را بیشتر و یا کمتر مى کنند.

سابقه بیمارى هایى که شما در طى سالیان قبل داشته اید و یا حتى بیمارى هاى ارثى که در خانواده شما موجود بوده اند نیز مى توانند سرنخى براى پیدا کردن داروى شما به دست پزشک هومیوپات بدهند.

مورد دیگرى که در جلسه شرح حال گیرى باید عنوان شود، خصوصیت هاى روحى، اخلاقى و رفتارى شما در محیط خانه، کار یا اجتماع مى باشد. به عنوان مثال آدم عصبانى اى هستید یا مضطرب یا افسرده و جزئیات آن کدام است. آیا ترس خاصى دارید یا نه. افکار شما در حول چه محورهایى سیر مى کند و... .

شرح حال گیرى در کودکان شاید مشکل تر از بالغین باشد. در این موارد اگر کودک شما بتواند به سؤالات پزشک هومیوپات پاسخ بدهد، بهترین حالت، شرح حال گیرى از خود او مى باشد ولى والدین نیز باید اطلاعاتى را بیان کنند، مانند اینکه: سن راه افتادن و دندان درآوردن کودک کى بوده است، سابقه بیمارى هاى مهم و غیرمهم وى چه بوده است، چه بازى هایى را دوست دارد، چه خوراکى هایى را دوست دارد، خوابش چگونه است، دندان قروچه و یا راه رفتن در خواب دارد یا نه، پرش در جایى از بدن دارد یا نه. خصوصیاتى که آن کودک را از دیگر کودکان متمایز مى سازند نیز بسیار حائز اهمیت مى باشند. لکن باید در نظر داشت که از بیان اطلاعاتى که مورد شک و تردید هستند پرهیز نمود تا پزشک اشتباه راهنمایى نگردد.

منبع:

 


منابع

فایل های پیوست
نظرات

ثبت نظرات کاربران

نظر خود را وارد نمایید
* موارد ستاره دار الزامی است