گردو

از حضرت امام علي(ع) در كتاب كافي نقل است که فرموده‌اند: خوردن گردو در گرماي شديد حرارت را در بدن برمي‌انگيزد و زخم‌هاي تن را تحريك مي‌كند، اما خوردن آن در زمستان، كليه‌ها را گرم مي‌كند و سرما را دفع می کند. در توضيح اين حديث تلویحا  اشاره به شرایط مصرف گردو چه از نظر فصل، چه از نظر اقليم و چه از نظر خصوصيات فردی شده است.امروزه مشخص شده است كه مصرف گردو در فصول گرم يا اقليم‌هاي گرمسيري توسط انسانهاي گرم مزاج بايد با احتیاط لازم صورت پذیرد؛ چون حرارت را بالا برده و عوارض ناشي از افزايش حرارت بدن مثل برخي انواع التهابات و زخم‌ها را زياد مي‌كند. در حديث  بالا نیز اشاره به زخم تن شده است که منظور آن می تواند زخم دهان، زخم داخل سيستم گوارش، اگزما يا زخم پوستي  ویا حتی زخم ناحیه مقعد باشد.
اما برعكس،مصرف آن در افراد سرد مزاج در فصول سرد و در اقليم های سردسير مي‌تواند بسيار مفيد باشد و اثرات خوبي به همراه داشته باشد. مزاج گردو گرم و خشك است، البته داراي رطوبت خوب و ذاتي و اصطلاحا فضلیه مثل پسته می‌باشد.بدیهی است گردوهاي تازه با مغز سفيد و نرم، رطوبت بيشتری داشته و گرمي و خشكي كمتریدارند از این رو مزاج متعادل‌تري داشته و بنابراين توسط افراد بيشتري قابل مصرف می‌باشند و از آن جایی که عارضه آنها كم است به همين دليل اكثر انسان‌ها آن را دوست دارند. اين‌نوع گردوی تازه از معده هم راحت‌تر عبور مي‌كند و حتي در برخی منابع ذکر شده كه باعث كاستن حرارت زياد معده هم مي‌شود. از خواص مهم گردو می‌توان به خاصیت تحليل برندگی آن اشاره نمود به این معنی که قادر است مواد سنگين سفت شده (معمولا از جنس رطوبت و بلغم) را با حرارت خود نرم كرده، تحليل ببرد و به دفع آنها کمک نماید. گردو  تا حدودي نرم كننده و ملین شكم هم مي‌باشد. تقويت كننده اعضا اصلي بدن همچون مغز بوده و نيروي جنسي را نیز تحريك مي‌نمايد.
همانگونه كه قبلا ذكر شد گرم‌مزاجان از مصرف زياد از حد آن مخصوصا در فصول گرم بايد خودداری‌كنند چون ممکن است منجر به التهاب فضاي دهان، حلق و لوزه يا بروز بثورات دهاني، زخم آفت و یا زخم در سیستم گوارش در آنها شود. همچنين گفته شده مصرف بيش از حد آن به دندانها آسيب می زند.چنانچه گردو را خيس كرده و پوست نازك روي مغز آن را جدا كنيم، بيشتر اين مضرات موضعي گردو براي حلق از بين می‌رود. از راههاي ديگر جدا كردن پوست نازك روي مغز گردو، تفت دادن طولاني و ملايم مغز گردو همراه با پودر نان سفيد در ماهي‌تابه است كه باعث می‌شود پوست نازك روي گردو خشك‌تر شده حالت نيمه سوز پیداكرده و آسانترجدا شود.
توصیه شده پس از خوردن گردوی تنها دهان را خوب شسته و با قدری سرکه رقیق شده یا سکنجبین ملس دهان شویه و غرغره کرد تا عوارض گفته شده اتفاق نیفتد.روغن گردو از خود گردو بهتر وسازگارتر است.اگر گردو را بخواهیم  بصورت مغز گردو نگهداری کنیم از خواصش کاسته می شود. مصلح گردو، آب انار،مغز خیار و پیه های انار (بافت سفید بین دانه ها) می باشد.
مصرف گردو و پنیر به تنهایی منع شده اما به صورت توام اشکال ندارد. مزاج پنیر سرد و تر است در صورتی که مزاج گردوگرم وخشک می باشد. سردی پنیر و گرمی گردو هریک به تنهایی ممکن است در بدن ایجاد عارضه بنماید اما مصرف توام آنها تا حدودی این عوارض را کاهش می‌دهد (مصلح هم هستند). نظیر این مورد در مصرف ماست و دوغ نیز صادق است و همیشه توصیه می‌شود برای جلوگیری از ایجاد سردی در بدن قدری پودر نعناع یا موسیر یا آویشن و سبزیهای خشک کوهی که عمدتا مزاج گرم وخشک دارند، به آنها افزوده شود. البته این مورد در افراد گرم مزاج ضروری نیست و این افراد می توانند ماست و دوغ را به تنهایی میل کنند.

فایل های پیوست
نظرات

ثبت نظرات کاربران

نظر خود را وارد نمایید
* موارد ستاره دار الزامی است